سی پاره منم ترک چله کن

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                            
                                                                     


         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب

                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورتگر بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب
                                                                                                    الحمد لله




 

هین که طوفان حوادث نبرد بنیادت

پنجشنبه 28 تیر 1397 12:44 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
از پسِ پشت شب تار فروغی پیداست
                                                               که در اندیشۀ شبکور بسی نازیباست
                                        عشقبازی من و ما و شما بوالهوسی است
                                                 اینکه من هستم و هستید و سیاهی برجاست
                                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

وَ نُریدُ أن نَمُنَّ عَلیَ الذّینَ اسْتُضعِفوا فی الاَرضِ وَ نَجعَلهُم أئِمّة و نَجعَلهُم الوارثینَ

چهارشنبه 27 تیر 1397 02:10 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
شیخ اگر آنچه جهانراست مرا یکجا بود
                                                         ملتزم باش و به فرمان که نیاسود حسود
                                               وامکش دامن از این آتش جانسوز و بسوز
                                                                کآب را جز نظری بر عطش پاک نبود
                                                                                                                                                                                                 (صفایی)


ادامه مطلب
 

دق الباب

سه شنبه 26 تیر 1397 06:00 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
کیست این عربده جویی که به کام فقراست
                                                    وین چه لعبت که صدش فتنه به زلفین دوتاست
                                   جز تو در کوی بتان راهزنی نیست که نیست
                                                         وین عجب تر نمکین لعل تو شیرینی ماست
                                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

دردم از یار است و درمان نیز هم

دوشنبه 25 تیر 1397 12:20 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

کو ناسره را از سره تمییز دهد؟
                                                      سخت است ولی رند سحر خیز دهد
                                       هان، اعظم اسم و علم الاسماء و یقین
                                                                چون نیک بیازمایدت نیز دهد

ادامه مطلب
 

شمشاد خانه پرور ما از که کمتر است؟!

یکشنبه 24 تیر 1397 12:12 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
تخسی به جاده می زد با مرکب چموشش
                                                         کر گوش هفت اقلیم از بیهده خروشش
                                         گفتیم از بدایت آغاز بی نهایت
                                                       فرجام هر چه مهمل لیکن نرفت گوشش
                                                                                                                                                                                             (صفایی)


ادامه مطلب
 

من لا یَرحم لا یُرحم من لا یَرحم لا یُرحم

شنبه 23 تیر 1397 02:06 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

نیست دجال و خرش کوی و بر ما بچرد
                                                        کیست ما را به یکی ارزن از این خر بخرد
                                      ریشه در اشک یتیمم که به خون آلوده ست
                                                                کوهم ار خصم توانست به یغما ببرد
                                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

گو هر که خواهی برگزین ما نیز هم بد نیستیم

جمعه 22 تیر 1397 02:21 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
یادش بخیر آنکه مرا رهنمای بود
                                                            مردی که با اشاره ره از چاه می نمود
                                     اینک تویی و شیوه سیر و سلوک پیر
                                                          صبری جمیل بر جماعت پر کینه و عنود
                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

آزموده را آزمودن خطاست...

پنجشنبه 21 تیر 1397 12:15 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
دینی که به دست قشر ظاهر بین است
                                                                 مستمسک مردمان مهر آیین است
                                  خویشی که ز کین راه به بیگانه دهد
                                                               گردن زنمش که رسم آورد این است
                                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

...وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ...

چهارشنبه 20 تیر 1397 02:48 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
من همه تن نای و نوایم تویی
                                                                          آینه ام آنچه نمایم تویی
                                              فتنۀ شهری و سراپا به شر
                                                                از تو سرم جرم و خطایم تویی
                                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد؟!

سه شنبه 19 تیر 1397 03:02 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
ننگ است مرا شیخ، تضرع به فرنگ
                                                             هر چند که بندم به شکم کپه سنگ
                                       هان دست چه کس بر کمر نازک اوست؟      
                                                    ما چنگ به زلف دوست، دشمن به تفنگ!
                                                                                                                                                                                     (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 83 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...