کلُّ یومٍ عاشورا و کلُّ ارضٍ کربلاء

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 03:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                          
                                                                     

  یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَى دِینِكَ

                                                   
سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                  شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورتگر بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانٍِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین






عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.
 

سر به سرِ نیزه گذارد سرم

دوشنبه 3 مهر 1396 11:03 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

من که کمین ریزه خور حیدرم
                                                                    خاک کف پای علی اصغرم (ع)
                                            داغ سرم بر دل سر نیزه هاست
                                                                       سر به سرِ نیزه گذارد سرم
                                                                                                                                                                                      (صفایی)


ادامه مطلب
 

امتی بی امام، امامی بدون امت...

یکشنبه 2 مهر 1396 09:52 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای همه در قصد دل و دین من
                                                                   آخته تیغ از پی تمکین من
                                      پا به سرم سوختی و ساختم
                                                                    تا به کجا نشئه تدخین من
                                                                                                                                                                             (صفایی)


ادامه مطلب
 

تهدید آمریکا... تکرار عاشوراست.

شنبه 1 مهر 1396 03:07 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

من خصم اباطیلم و آئین من این است
                                                      افتاده چه زیباست گر استاده لعین است
                                    مملوک خدایانم و مفروض فرائض
                                                          پا تا به سرم بر قدم قائم دین (عج) است
                                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

خزان پیشرفت عجیبی نموده است رسیده است حتی به گلهای قالی

جمعه 31 شهریور 1396 07:26 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
دامانِ که از گناه امت تر نیست؟!
                                                     دستان چه کس به قبضۀ خنجر نیست؟!
                                    هر آنکه نه راست، از کژی من و ماست
                                                              قائم به خدای، آیتی دیگر نیست؟!
                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

شور و شعور

جمعه 31 شهریور 1396 02:10 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

اینکه نهان است کنم فاشِ فاش
                                                                  نیست چو من شیفته و مبتلاش
                                      کاشکی از جمله سوی الله رهی
                                                                       کاش به فرّاش گذاری فراش
                                                                                                                                                                                        (صفایی)


ادامه مطلب
 

وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ...

پنجشنبه 30 شهریور 1396 07:32 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

کس چو من نیست در این بادیه سرمست ولا
                                                         بیخود از خویش منم ای همه در من به برآ
                                          تنگِ آغوشِ من از دوش و برت خالی نیست
                                                                      زابتلائات تو از فتنه و تمحیض و بلا
                                                                                                                                                                                                      (صفایی)


ادامه مطلب
 

إن لَم یَکُن لَکُم دینٌ و کُنتُم لاتَخافونَ المَعادَ فَکونوا اَحراراً فِی دُنیاکُم

چهارشنبه 29 شهریور 1396 02:23 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

دل بر سر زلف دلبری دوخته به
                                                           وز آتش لعل مهوشی سوخته به
                                  از ظلمت و نور زلف و رخسار بتان
                                                        تاب و تب و نار و نوری اندوخته به
                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

لبَّیک اللّهمّ لبَّیک

سه شنبه 28 شهریور 1396 11:24 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای چاره ساز هر چه که مشکل، بلی بلا
                                                            تن سوی حجله می کشدم سر به کربلا
                                            مپسندم این کش و واکش خدای را
                                                                   مصلوب این و آنِ توام از درم درآ
                                                                                                                                                                                                   (صفایی)



ادامه مطلب
 

بشتاب هان که اسب و قبا می فرستمت

دوشنبه 27 شهریور 1396 10:08 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 



اکنون که شام گستره دشت کربلاست
                                                           شرمِ من از ترنم افسوس و لیتناست
                                   اینجاست جای فرجۀ آتش به اختیار
                                                            ماخوذِ آنکه اخذ نکرد از بلی به لاست
                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

زنده مانی به هر قیمت، زندگانی به خون

دوشنبه 27 شهریور 1396 12:19 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

شدم از دست و نشد اینکه صفائی بکنم
                                                        چه به پیرانه سری خبط و خطائی بکنم
                                           سر به صحرا فکنم حادثه ها تکرای است
                                                      شاید از آتش و خون نشو و نمائی بکنم
                                                                                                                                                                                           (صفایی)



ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 56 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...