إِنَّ الَّذینَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلائِکَةُ أَلاَّ تَخافُوا...

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 03:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                            
                                                               

و لا تقولن انى مؤمر آمر فاطاع
  
  سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                 شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورتگر بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین





عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.
 

 

گاهی دلم برای خودم تنگ می شود

جمعه 29 دی 1396 11:24 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ظاهری و باطن تو ذوالمنن
                                                                       لاف انانیت و انی مزن
                                         کوس اناالحق همه تقریظ اوست
                                                                  گر همه اویی به بلندا بزن
                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

هل الدین الا الحب؟

پنجشنبه 28 دی 1396 09:25 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

فاش گوییم که در آینۀ مجنون کیست؟
                                                           اینکه از عشق و جنون کرده تجلی لیلی ست
                                             نرسد بر کمرش دست، جز از سلم و سکون
                                                              که حریر تن وی آشتیِ آتش و خون نیست
                                                                                                                                                                                                      (صفایی)


ادامه مطلب
 

تا به کی؟

پنجشنبه 28 دی 1396 11:08 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

افسوسِ گذشته دارم از شاه و ندیم
                                                                 وز گرمی بازار بر و دوش کریم
                                              یارب نه روا بود که اسلام عزیز
                                                               بر ریش بُزک بندی و دنبال بهیم
                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

عاشقتم، دوستم داشته باش...

چهارشنبه 27 دی 1396 11:49 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


کو ناسره را از سره تمییز دهد
                                                     سخت است ولی رند سحر خیز دهد
                                             آن اعظم اسم و علم الاسماء و یقین
                                                              چون نیک بیازمایدت نیز دهد

ادامه مطلب
 

وَ اللّهِ ما رَأیتُ مَکثُوراً قطّ قَد قُتِلَ وُلدُهُ وَ اَهلُ بَیتِهِ و اَصحابُهُ…

چهارشنبه 27 دی 1396 08:28 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

گاه جنگ است برادر به کمین دشمنِ من
                                                        همه ام آخته تیغ از سر و پا دست و دهن
                                              فتح این گسترۀ وسوسه و خبط و خطور
                                                     اجر صبری است به طاعات و مصائب ز شطن
                                                                                                                                                                                              (صفایی)


ادامه مطلب
 

مَّا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَ مَا أَنتُم بِمُصْرِخِىَّ

چهارشنبه 27 دی 1396 06:01 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

بچه ها کسی می دونه من چمه؟


ادامه مطلب
 

مردم ولی نعمت شما هستند...

چهارشنبه 27 دی 1396 05:46 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

دست بر قبضه اگر قائم آلم (عج) بزند
                                                              کیست آنکس که دم از پاکی آدم بزند
                                          ترک اولی نه بس است اشرف مخلوقش را
                                                                   دست بر حق یتیم شهدا هم بزند؟!
                                                                                                                                                                                        (صفایی)


ادامه مطلب
 

و ان استغفروا ربکم ثم توبوا الیه

سه شنبه 26 دی 1396 09:08 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

از انجماد چشمه شور آفرین عشق
                                                              گلگونه ای نماند جهانرا که زرد نیست
                                                   گوئی شکست حرمت اسلامیان رواست
                                                              ما را مجال و فرصت اظهار درد نیست


ادامه مطلب
 

أَ وَ لا یَرَوْنَ أَنَّهُمْ یُفْتَنُونَ فی كُلّ‏ِ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَیْنِ ثُمَّ لا یَتُوبُونَ وَ لا هُمْ یَذَّكَّرُونَ

سه شنبه 26 دی 1396 10:50 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

عاقبتِ ظلمت کوفی چه بُد؟
                                                           اینکه حسین بن علی (ع) کشته شد
                                                  باز به ظلم است سراپای شهر
                                                                    تا که ز پی برکَند ارکان خود
                                                                                                                                                                             (صفایی)


ادامه مطلب
 

الجهل فی الانسان اضر من الاکله فی البدن.

دوشنبه 25 دی 1396 02:59 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
بهل این عجوز دنیا گذریم از این گذر هی
                                                       ز چنین سیاهکاری نرسی به گندم ری

                                      بنویس بر دل و جان دُر ناب نامداران
                                                            به تواتر و توالی به تسلسل و پیاپی
                                                                                                                                                                                          (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 76 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...