ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                          
                                                                 

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب

                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورت ساز پیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین






عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

خواب که را دیده خدایا دلم

جمعه 31 فروردین 1397 11:12 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

نیست به فرمان من اصلا دلم
                                                      خواب که را دیده خدایا دلم
                                       ما به هم آلوده به کار همیم
                                                           باز هوایی شده او را دلم
                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

نگران باش عزیز...

جمعه 31 فروردین 1397 01:40 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ها چه کردید الف قامتمان خم شده است
                                                      نور را ظلمت اندوده مصمم شده است
                                   آیتی آینه از عاقبت الآمر نمود
                                         کمتر از سگ شده بودید و سگ آدم شده است


ادامه مطلب
 

وَ اتَّبِعُوا أَحْسَنَ ما أُنْزِلَ إِلَیْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ...

پنجشنبه 30 فروردین 1397 10:52 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

             ای همه در وهم، فسانه، فسون
                                                                  درد من از درد شمایان فزون
                                                    عادتِ بر دیدن عیبم نبود
                                                                   لیک جز از عیب ندادی برون
                                                                                                                                                                              (صفایی)


ادامه مطلب
 

شمشاد خانه پرور ما از که کمتر است

پنجشنبه 30 فروردین 1397 10:52 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
گم شوم از خویش که پیدا شوی؟
                                                                     بیشتر از پیش هویدا شوی
                                         یا به اشارات دل و عقل و دین
                                                            شرح دهم خویش که معنا شوی؟
                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

انقلاب ما انفجار نور بود

چهارشنبه 29 فروردین 1397 07:44 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

دور فتادیم ز اعجاز نور
                                                                هم به تقلا که بیافتیم دور
                                             پشتِ حجب نه، خودِ احجاب ما
                                                            نور و سیه چاله؟! نشاید عبور

ادامه مطلب
 

احلی من العسل

سه شنبه 28 فروردین 1397 11:43 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

شیرینی لعل تو که بر کامم رفت
                                                          اوقات خوش ار بود ز ایامم رفت
                                       آرام دلی داشتم از یاد لبت دوش
                                                            مستانه خُرامیدی و آرامم رفت
                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

فَاذْكُرُونِی أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُواْ لِی وَلاَ تَكْفُرُونِ

سه شنبه 28 فروردین 1397 01:43 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

هردم که مه روی توام در نظر افتد
                                                                   دیدار میسر شود و پرده بر افتد
                                     این با که توان گفت که با آه دمادم
                                                               بر جلوه درآیی و به عالم شرر افتد
                                                                                                                                                                                      (صفایی)



ادامه مطلب
 

اگر چه عرض هنر پیش یار بی ادبیست زبان خموش ولیکن دهان پر از عربیست

دوشنبه 27 فروردین 1397 11:39 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

روز و شبم نیست مگر با خدا
                                                                   بر همگان لا زنم الا خدا
                                                خلق خدا فهمد و ما نیز هم
                                                              فاصله ها بین ز خدا تا خدا
                                                                                                                                                                 (صفایی)


ادامه مطلب
 

...خدا در روستای ما کشاورز است

دوشنبه 27 فروردین 1397 01:03 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

بودِ جمعی اگر آب است و نمودش آتش
                                                            تو هم از آتش وی خویش رسان بر آبش
                                            کور خواهم شد از این خاک، مگر زآتش و آب
                                                                     پیکری تازه تراشیده دهم بر بادش
                                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

أَفَأَمِنُوا مَكْرَاللَّهِ فَلا یَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ

یکشنبه 26 فروردین 1397 11:22 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

اینکه ما را به دو صد رایحه ترغیب کند
                                                                          وای اگر بار دگر ملعبۀ سیب کند
                                         صنمی ساخته ایم از زر و زور و تزویر
                                                                 که بت و بتکده را یک شبه تخریب کند
                                                                                                                                                                                                 (صفایی)



ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 80 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...