اندکی صبر سحر نزدیک است

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 03:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                 
                                                                

                یا ایهالمسلمون اتحدوا، اتحدوا

سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                 شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورتگر بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین





عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

هُوَ الَّذِی یُحْیِی وَیُمِیتُ فَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا یَقُولُ لَهُ كُنْ فَیَكُونُ

دوشنبه 22 آبان 1396 09:55 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

آن کیست که آلوده همی پالاید
                                                                   هم جانِ به لب رسیده را دریابد
                                            هر کو به عطش سوخته آبش بدهد
                                                                   لب بر لب وی نهاده جان بستاند
                                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

وَ اذْکُرْ عَبْدَنا أَیُّوبَ إِذْ نادى‏ رَبَّهُ أَنِّی مَسَّنِیَ الشَّیْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذاب

یکشنبه 21 آبان 1396 11:34 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

تو که از خرقه و سجاده خرافی گردی
                                                        ترسم از حلقه بر افتاده اضافی گردی
                                     بر حذر باش ز آه دل ریش درویش
                                                دست حق می زندش تا که تو صافی گردی
                                                                                                                                                                                 (صفایی)




ادامه مطلب
 

ملاف...

یکشنبه 21 آبان 1396 04:20 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

دم به دم تازه دمی می دمدم همدم کیست
                                                       هان نبینی و ندیدی که رهاوردم چیست
                                         در حد خویش بپر بال و پرت می سوزد
                                                      باش تا با که در افتی که هماوردم نیست
                                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

بی تو مرا چه می شود؟

یکشنبه 21 آبان 1396 10:25 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

از لب جام و لب یار فراغت باشد؟
                                                  نه که این هر دو به هم عین سلامت باشد
                                            تلخ و شیرین لب و لعل هم آمیز که نیست
                                                            حاجبی تا که نیازی به اجازت باشد
                                                                                                                                                                                        (صفایی)



ادامه مطلب
 

من طلبنی وجدنی و من وجدنی عرفنی و من عرفنی...

شنبه 20 آبان 1396 11:16 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

هر که دل بر صنم سیم تنی می یازد
                                                                 دین و دل بر سر زلفین درازش بازد
                                            بت پرستی که به سر بر سر پیمانش شد
                                                         خود صنم خویش به سرمایه بدو می بازد
                                                                                                                                                                                              (صفایی)


ادامه مطلب
 

دنیا باید با علم جهت دار اداره شود

شنبه 20 آبان 1396 07:45 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

بی لب یار لب جام کراهت دارد
                                                هم از این باده گساریست که شر می بارد
                                        تلخ و شیرین لب جام و لب یار چه خوش
                                                  که از این قائده، جبریل (ع) به سوغات آرد
                                                                                                                                                                                     (صفایی)
 


ادامه مطلب
 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرْكُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ

شنبه 20 آبان 1396 09:56 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

بیهده، از بیهده گی دم مزن
                                                             آنچه مرا آخته ای خود بزن                                                                                        آینه ام آنکه نمایم خداست
                                                              سایه ای و نیز فرا سایه من
                                                                                                                                 (صفایی)


ادامه مطلب
 

نیست گریز از منت

شنبه 20 آبان 1396 07:39 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ها به کجا نیست گریز از منت
                                                                      تیزتر از این نشود توسنت؟
                                           تیر بزن تیغ بکش سر ببر
                                                                      دست من و کوتهی دامنت
                                                               
                                                                                                                                                                            (صفایی)


ادامه مطلب
 

گاهی دلم برای خودم تنگ می شود

جمعه 19 آبان 1396 09:26 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ظاهری و باطن تو ذوالمنن
                                                                       لاف انانیت و انی مزن
                                         کوس اناالحق همه تقریظ اوست
                                                                  گر همه اویی به بلندا بزن
                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

پرتو حسن

جمعه 19 آبان 1396 07:52 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

تا نظر بر رخ او دیدۀ تر می باید
                                                         هر کسی را نسزد دیده بدان بگشاید
                                     دیده رویت به یقین دیدۀ صاحبنظران
                                                              چشم تر دامن من نیز ببیند شاید
                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 68 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...