إِنَّ الَّذینَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلائِکَةُ أَلاَّ تَخافُوا...

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 03:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                            
                                                               

و لا تقولن انى مؤمر آمر فاطاع
  
  سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                 شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورتگر بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین





عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.
 

 

چو مهمان خراباتی به عزت باش با رندان

جمعه 15 دی 1396 04:12 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

وقف تو گر نمی کند جان عزیز خود کسی
                                                        تا که چو جان خویشتن دوست بداردت بسی
                                                   روی به سوی قبله کن دارِ خداست دیده ام
                                                                 نقب زنیم سینه را تا به خزائنش رسی؟
                                                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

پنجشنبه 14 دی 1396 10:11 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


عشق را مرتبت این است نمی دانی دان
                                                            ظاهر و باطن دین است نمی دانی دان
                                            " عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست"
                                                              غایت سیر همین است نمی دانی دان
                                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

به بند و دام نگیرند مرغ دانا را

چهارشنبه 13 دی 1396 07:07 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

گویمت راز فتن لیک به رمز دو سه کد
                                                             تا که این خیره سریها نشود رایج مد
                                                 فتنه ای ساختگی جعل نمودید و نشد
                                                             کاشکم و پشکل مردم ندهد بار نخود
                                                                                                                                                                                         (صفایی)



ادامه مطلب
 

سهل ممتنع

چهارشنبه 13 دی 1396 12:05 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

پیداست که از آینه ام روی تو پیداست؟
                                                    پنهان چه توان کرد که از دیده هویداست
                                           چشمی که تو را دیده جز از نور ندیده ست
                                                     ظلمت همه آبستن نور این نه معماست؟
                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

افسوس...

سه شنبه 12 دی 1396 06:32 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

اف بر جماعتی که سیاسی نمی شود
                                                            بر شعر و شاعری که حماسی نمی شود
                                                     از غرب دورِ دور شنیدید گند وی
                                                        نزدیکتر به چهره گر نشناسی نمی شود؟!
                                                                                                                                                                                                (صفایی)


ادامه مطلب
 

أ لَمْ تَرَ إِلَی الّذینَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللّهِ کفْرًا وَ أحَلُوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ

دوشنبه 11 دی 1396 07:55 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

یا للعجب از غم زده ای شوق تو پیداست
                                                                 کز مشک تر تشنه لبی آب هویداست
                                               بی جلوه اوصاف توام جلوه گری نیست
                                                           هر منظره بر اسمی از اسماء ، مسماست
                                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

حافظ از دست مده دولت این کشتی نوح

دوشنبه 11 دی 1396 06:57 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

آنرا که روز روشنش نشود حق معاینه
                                                            با لشکری ز جن و انس برانند از آینه
                                             یارب به وجه خویش برافروز دیده اش
                                                                 تا جلوه های ذات تو بیند هر آینه
                                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

هر کس که این ندارد حقا که آن ندارد

شنبه 9 دی 1396 11:14 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ایدوست تو را هماره ایام بکام
                                                           کی رنج خمار می کشد مست مدام
                                                  تا جلوۀ آب و آینه آیت اوست
                                                                 لب بر لب یار و دست باریکه جام
                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

روشنی طلعت تو ماه ندارد...

جمعه 8 دی 1396 02:19 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                       

  یارب این مرد چه دارد که قرارم با اوست
                                                    شادی و شور و شعف، عید و بهارم با اوست
                                              دور باد از نفس باد خزان بوم و برش
                                                   دولت حُسن و "حَسن" دولت یارم با اوست
 



                                              آینه در آینه تمثیل دوست                                       
                                                        صورت و سیرت به سریرت نکوست
                                               آنکه ترشروی نه در آینه
                                                          وینکه "حسن" جلوه زیبای اوست
                                                                                                                                                                         
                                              آنکه مرا آتش عشقش بسوخت
                                                                      عالم ایجاد ز دودم فروخت
                                              نور عوالم همه زین آتش است
                                                          خار تر است آنکه شرارش نسوخت
                                                                                                           
                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

حفظ وحدت امت از اوجب واجبات است

پنجشنبه 7 دی 1396 06:19 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

خاطره ای گویمت ازسوز نی
                                                               گردنه هایی که نمودیم طی
                                           تفرقه تاک به خم جمع شد
                                                              حاصل همجوشی آن نیز می
                                                                                                                                                                        (صفایی)
 


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 76 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...