سیر و سلوک

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 



     ادخلوها بسلام آمنین     
 
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِی السِّلْمِ کَآفَّةً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ
      ای کسانیکه ایمان آورده اید، به صلح و آشتی در آیید و از گامهای شیطان پیروی نکنید که او دشمن آشکار شماست.
 
                                             
              شراب کهنهُ ساقی عجب مرد افکن است امشب                                                                                                    چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب                              برافتاد از میان هایل تو با من، من تو را مایل                                                 
                     به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب
                         شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                    بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                    مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                  خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                 که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زنم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                               که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                                
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورت ساز پیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانٍِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین




 

بر کام همه باب دهان منی ایدوست...

سه شنبه 24 اسفند 1395 10:00 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

من زنده به آنم که تو آن منی ایدوست
                                                      بر جان و دل و روح و روان منی ایدوست
                                     نزدیکتر از من به منی از رگ گردن
                                                                 همسایه پیدا و نهان منی ایدوست
                                     ما را به یقین مست کند ذکر جمیلت
                                                              بر کام همه باب دهان منی ایدوست


ادامه مطلب
 

ما ز یاران چشم یاری داشتیم...

دوشنبه 23 اسفند 1395 11:33 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

  ورد من است روز و شب از دعوات مستجب
                                                             شعله زنند تاب و تب از دل و دیدۀ عزب
                               چون سر و همسر است این واجب و مستحب دین
                                                                    شیخ خدای را ببین در برکات مستحب
                                                                                                                                                                          (صفایی)


ادامه مطلب
 

دوش و بر و بوس و کنار

دوشنبه 23 اسفند 1395 11:59 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


من کشتۀ ناوک توام ای همه داد
                                                                     خالی دلی از اینهمه بیداد مباد
                                          خود سوختم از آتش عشقی همه سوز
                                                            پا تا به سرم که سوخت آغوش گشاد
                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

شکر نعمت نعمتت افزون کند...

دوشنبه 23 اسفند 1395 12:16 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

الم تر الی الذین بدلو نعمت الله کفراً و احلوا قومهم دار البوار (ابراهیم - 28)
آیا ندیدی کسانی را که نعمت خدا را تغییر دادند و کفران نمودند و قوم خویش را به دار نیستی و نابودی کشانیدند؟


ادامه مطلب
 

وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها وَ وُضِعَ الْکِتابُ وَ جی‏ءَ بِالنَّبِیِّینَ وَ الشُّهَداءِ وَ...

یکشنبه 22 اسفند 1395 02:59 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


                                   "در پس کلۀ این قوم خدا جا مانده است"
                                                   حکم حاکم چه که اسلام به اعدا مانده است
                                    فرق تطهر ز رجسم نبود زین همه خلط
                                              قامت افراشته قائم (عج) که یک امضا مانده است
                                                                                                                                                                        (صفایی)


ادامه مطلب
 

روزت مبارک ای شهید

یکشنبه 22 اسفند 1395 07:33 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 




ای عاشقان آید همی عطر گل و ریحان عید
                                                            آید نوید دور خوش از گردش دور نبید
                                       جاریِ رگهای وطن آب حیات ملک دین
                                                            شیرازۀ اوراق جان از سبز سر بند شهید
                                                                                                                                                                  (صفایی)


ادامه مطلب
 

عالم محضر خداست، در محظر خدا معصیت نکنیم.(ره)

شنبه 21 اسفند 1395 06:57 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


آینۀ خدائی ار بگذری از ما و منی
                                               معجزه ها کنی اگر دست به دست من دهی
                                 شک به خدای کرده اند آنکه به اتکاء خود
                                                           سیر کنند ماسوی تا به خدای منجلی
                                                                                                                                                                     (صفایی)


ادامه مطلب
 

پاس میدارمت وطن

جمعه 20 اسفند 1395 12:44 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

این سر سبد ار که بشکفد چیدۀ ماست
                                                                     ابقاء حکومتش به جد ایدۀ ماست
                                   دشتی پر از آلالۀ وحشی است وطن
                                                                 آبشخورش از خون دل و دیدۀ ماست
                                                                                                                                                                              (صفایی)



ادامه مطلب
 

مژده ایدل که سحر نزدیک است

جمعه 20 اسفند 1395 01:34 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

                                   
                                        به قضاوت بنشین ای همه من.
                                         ای همه تاب و تب و مکنت من
                                           غرق خونم به کمینِ شب تار
                                             ظلمت و خیره سریهای تتار
                                              عصر، عصر من و ماست
                                        عصر آزادی و آزادگی شیر شکار
                                 کفتران
جمله برآنند که شب نزدیک است!
                                             و بر این باور ناباور خود
                                 طعنه بر من، نه که بر تاب و تب من بزنند! 
                                        ای همه تاب و تب و شوکت من 


ادامه مطلب
 

هنگام گل و مل است و یاران سرمست...

پنجشنبه 19 اسفند 1395 04:45 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

شدم از دست خدارا ز دفینم بشمار
                                                            که دل آرام مرا نیست مقاتل به شمار
                                    چار تکبیر زنندم همه شب تا به سحر
                                            چیست در هجمه ای از دوش و بر و بوس و کنار
                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 25 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...