ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                          
                                                                 

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب

                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورت ساز پیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین






عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

وقت رندی و طرب کردن رندان پیداست

چهارشنبه 15 فروردین 1397 08:41 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

عیبم مکنید اینکه خراب از لب نوشم
                                                             شب تا به سحر از هیجانش به خروشم
                                         سرمست وی از دوش و بر و بوس و کنارش
                                                                       نامردم اگر بیش دهد باز ننوشم
                                                                                                                                                                                               (صفایی)



ادامه مطلب
 

تدبیر کرده ایم که تقدیر عوض شود

سه شنبه 14 فروردین 1397 06:08 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

آغوش مرا کرانه ای نیست علی
                                                            در مرتبت من و شما کیست علی
                                 عالم به شرار عشق، طوف من و توست
                                                         زین دایره بیرون نتوان زیست علی
                                                                                                                                                                                 (صفایی)


ادامه مطلب
 

باز هوایی شده او را دلم

دوشنبه 13 فروردین 1397 07:25 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

مرگ اگر چنبره زد بر دلم
                                                               جام و سبویی بزنید از گلم
                                      مست لب لعل نگاریم آه
                                                                  گر به ولایید شما نیز هم
                                                                                                                                                                        (صفایی)


ادامه مطلب
 

ای خوش آن خسته که از دوست جوابی دارد

دوشنبه 13 فروردین 1397 05:33 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

بنشسته برم قیامتی قامت راست
                                                                 کز جلوۀ او آینه خود، می آراست
                                        نازم به نیاز خود که از فقر و فنا
                                                   جز دوش و بر و نوش لبش هیچ نخواست
                                                                                                                                                                                      (صفایی)



ادامه مطلب
 

کلاغ پر...

یکشنبه 12 فروردین 1397 09:53 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

پیران شهر من که شمارش هزار هست
                                                      گویند صبح صادقی پسِ هر شام تار هست
                                  بر شمس دین که مشرق و مغرب جهات نیست
                                                              آیا ظهور و غیبت و لیل و نهار هست؟

ادامه مطلب
 

...انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ.

یکشنبه 12 فروردین 1397 01:01 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

من نزد معزا از بازیچه نمی گویم
                                                        شاید به تباکی هم خود مرثیه ای گویم
                                                 افغان هزار آیین از سلسله مویت
                                                      من نیز به هر مویی عطری ز تو می بویم
                                                                                                                                                                                      (صفایی)


ادامه مطلب
 

با درد صبر کن که دوا می فرستمت

پنجشنبه 9 فروردین 1397 12:41 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای آنکه من و ما را بیچاره بینگاری
                                                    بیچاره تر از مایی از خویش خبر داری؟
                                       مستغرق اوییم و مست از خم ابرویش
                                             هر شش جهتش اولی از هشت بهشت آری
              


ادامه مطلب
 

من عشقنی عشقته

چهارشنبه 8 فروردین 1397 09:07 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای همه در قصد دل و دین من
                                                                   آخته تیغ از پی تمکین من
                                      پا به سرم سوختی و ساختم
                                                                    تا به کجا نشئه تدخین من
                                                                                                                                                                             (صفایی)


ادامه مطلب
 

متیٰ ما تلق من تهویٰ، دعِ الدنیا و اهملها

چهارشنبه 8 فروردین 1397 01:36 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ما خاک خود از غیر خدا بیخته ایم
                                                                       وز پیچ و خم زلف وی آویخته ایم
                                           لب از لب جام بر لب یار چه خوش
                                                                     شیرینی و تلخی به هم آمیخته ایم
                                                                                                                                                                                                   (صفایی)



ادامه مطلب
 

یکی بود یکی نبود؟!

سه شنبه 7 فروردین 1397 01:25 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

کشتۀ صد نیاز من، دلبرکی به ناز، نه
                                                   من به یکی کرشمه خوش، آگه از این نیاز، نه
                                        وجه تشابهی است در زلف شما و روز من
                                                          شکر که این سیاه چون زلف شما دراز نه
                                                                                                                                                                                             (صفایی)



ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 80 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...