فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلیمٍ

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                                         
                                                                     
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                 چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                   به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب
                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                               ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                  بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویش می باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                  به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جانم
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                به می از خویشتن رستم به هر صورت بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دست و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ و تاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                   عجب خال و خط و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                   
چه سازم با دلارامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با وی به سر بردن می از پیمانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب
                                                                                                    الحمدلله


Related image

        


عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

تو با دشمن نفس همخانه‌ای _ چه در بند پیكار بیگانه‌ای

سه شنبه 18 تیر 1398 04:01 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
کو مفری که از این  ظلمت کوفی بروم
                                                                  بروم نزد که از دست که عارض بشوم
                                          مُردم از مَردم چشمم که ز نامردم شهر
                                                     آنچه دیده ست و ببیند همه ظلم است و ستم
                                                                                                                                                                                          (صفایی)


ادامه مطلب
 

نه هر که سر بتراشد قلندری داند

دوشنبه 17 تیر 1398 04:10 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
Image result for ‫تسلیم دشمن‬‎
آنکه سر موی تو دارد به دست
                                                                    تاج سر عالم امکان شده ست
                                              ما به یکی رشته بهم دوخته
                                                                     آنکه گره در گره افتاده مست
                                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

أَلَیسَ الصُّبْحُ بِقَرِیبٍ؟

شنبه 15 تیر 1398 12:39 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
Image result for ‫جنگ با امریکا‬‎
به کمینی که گرفتار بلای تو شوم
                                                           عز و ذلم چه که مذبوح ولای تو شوم
                                       شدم از دست و شدی حاصلم از سیر و سلوک
                                                             گر به خود باز رسم باز فدای تو شوم
                                                                                                                                                                                          (صفایی)


ادامه مطلب
 

بِالكِذبِ یَتزَیَّنُ أهلُ النِّفاقِ.

پنجشنبه 13 تیر 1398 10:35 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
Image result for ‫اغتشاش‬‎
زین پس گذر مدعیان از سر و خشت است
                                                              تا در نظر دوست که زیبا و که زشت است
                                             ای ملعبۀ دست فرومایه تر از خویش
                                                                 بیهوده درو آمده ای موسم کشت است
                                                                                                                                                                                              (صفایی)
                        


ادامه مطلب
 

...فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُؤْمِنْ بِاللَّهِ فقد استَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقی‏...

چهارشنبه 12 تیر 1398 05:22 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
Related image
گفتند و گفته شد دو سه خط پیشتر، به پیش
                                                                    تا قاب قوس فقر و فنا یک قدم نه بیش
                                     ما بر کسی به جبر تعیین نمی کنیم
                                                                      الا به ترک خفت و خواری خلق خویش
                                                                                                                                                                                                              (صفایی)



ادامه مطلب
 

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ

سه شنبه 11 تیر 1398 11:49 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

یارم به جنون و من ز یارم بترم
                                                                      تنگم بگرفته بر، نخیزد شررم
                                           دستی به سر زلف و دگر دست سبوی
                                                                      من آینه دار مستی آشوبگرم
                                                                                                                                                                                          (صفایی)
 

ادامه مطلب
 

تهدید آمریکا تجدید عاشوراست

یکشنبه 9 تیر 1398 06:10 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
Related image
ناقص العقلی که به کین آمده
                                                                  قصد براندازی دین آمده
                                          جن زده ای بد منش از غرب دور
                                                         عربده جو عزم حسین(ع) آمده
                                                                                                                                                                 (صفایی)


ادامه مطلب
 

اِحْتِرامٌ مُتَبادِلٌ

شنبه 8 تیر 1398 09:59 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
Image result for ‫نیروی انتظامی ایران‬‎
هان چه شود به بوسه ای درد مرا دوا کنی
                                                                    مستحقم اشاره ای بر منِ مبتلا کنی
                                             من که یکی کرشمه را کار دو صد جوان کنم
                                                              پیر شوی خدای را چون و چرا، چرا کنی
                                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

فَأَقِمْ‌ وَجْهَکَ‌ لِلدِّینِ‌ حَنِیفاً...

جمعه 7 تیر 1398 10:03 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
Related image
مستی اگر بشکندم سر چه غم
                                                                             کو به تعقل نشود بر ستم
                                              کیست نترسد ز هیاهوی وحش
                                                                 آنکه کسی نیست ز عُدوش به ذم
                                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

ألا و ان أعقل الناس عبد عرف ربه فأطاعه و عرف عدوه فعصاه

پنجشنبه 6 تیر 1398 04:01 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
Related image

                                زخم است پیکرم به هزاران ز دیو و دد
                                                         وز خنجری که دستۀ خود را نمی بُرد
                                 مُلکی که زیر بار غم جمله عالم است
                                                     صد بار زخم خورده که دیگر نمی خورد
                                                                                                                                                                                        (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 78 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...