سیر و سلوک

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                               
                                                                 
الا یا اهل العالم اتحدوا اتحدوا

سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                         شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                    بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                    مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                  خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                 که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زنم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                               که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                                
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورت ساز پیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانٍِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین




 

سال ها می گذرد ، حادثه ها می آید...

پنجشنبه 21 اردیبهشت 1396 05:40 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

کش مکشی است در دلم زآتش و آب این و آن
                                                                       عقل تمایلش به تن عشق مرید جانِ جان
                                            هرزه گی است روز و شب دامن این و آن شدن
                                                                         جمع جهات میکند
عمر دو روزه جاودان
                                                                                                                                                                                                                  (صفایی)


ادامه مطلب
 

دولت صحبت آن مونس جان ما را بس

پنجشنبه 21 اردیبهشت 1396 12:51 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

مجنونِ که ایی شیخ؟! کسی اعمی نیست
                                                                             لیلی برِ ماست گرمِ آغوشت کیست
                                   بر دیده نشین ببین چها میبینم
                                                                          تصویری از آنکه خود نمیدانی چیست
                                                                                                                                                                                                             (صفایی)

 

ادامه مطلب
 

من از کودکی عاشقت بوده ام قبولم نما گر چه آلوده ام

چهارشنبه 20 اردیبهشت 1396 06:36 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

آنانکه خراب باده ناب شوند
                                                                       بر ترک سر از پیش به ایجاب شوند
                                         پروانه صفت گرد وجودش همه عمر
                                                                   خود سوخته شمع جمع اصحاب شوند
                                                                                                                                                                                                      (صفایی)


ادامه مطلب
 

عدل بازوی شه قوی دارد قامت ملک مستوی دارد

چهارشنبه 20 اردیبهشت 1396 03:58 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


                تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل


ادامه مطلب
 

چه بی‌ترکیب ترکیبی عجب مجبور مختاری

سه شنبه 19 اردیبهشت 1396 07:17 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 



دیده بگشای ببینی که حق و باطل کیست
                                                              وآنکه ظاهر به صلاح است در باطن چیست
                                             در مقامی که نبینیم جز از حضرت دوست
                                                            بی ورع شیخ و حرامی پری و دیو یکی است
                                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی...

دوشنبه 18 اردیبهشت 1396 11:13 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای داده به باد زلف عنبر بو را
                                                                         از شش جهتم گرفته در بر، هورا
                                             بر جلوه در آمدی که سوزی همه من
                                                                     من نیز به احسنت سعیکم مشکورا
                                                                                                                                                                                              (صفایی)



ادامه مطلب
 

وَ ما أَصابَکُمْ مِنْ مُصِیبَهٍ فَبِما کَسَبَتْ أَیْدِیکُم

یکشنبه 17 اردیبهشت 1396 04:29 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

گر چاره کنی تعصب بیجا را
                                                                    من نیز تر و تازه کنم معنا را
                                        آید سحری که از خرابی شبش
                                                                           آباد کنی خرابی فردا را
                                                                                                                                                                             (صفایی)



ادامه مطلب
 

أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الطَّیْرُ صَافَّاتٍ...

یکشنبه 17 اردیبهشت 1396 08:59 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                             
                           یا ایها المسلمون اتحدوا اتحدوا


ای جان فدای شیوۀ مردم مداری ات
                                                          صلح حسن به حُسنِ سیاساتِ جاری ات
                                      دستی گشاده ایم به پهنای آسمان
                                                                     در امتداد فوج ملائک به یاری ات
                                                                                                                                                                                                (صفایی)


ادامه مطلب
 

وَمَکَرُواْ وَمَکَرَ اللّهُ وَاللّهُ خَیْرُ الْمَاکِرِینَ

شنبه 16 اردیبهشت 1396 08:13 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای خفته بر کمین جگر گوشۀ وطن
                                                               تکفیرتان نمی کنم این نیست کار من
                                         افشای خبث طینتتان دون شأن ما
                                                               صد چون شما فدای سرِ موئی از حسن
                                                                                                                                                                                                  (صفایی)


ادامه مطلب
 

قُل یا عِبادِىَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ...

شنبه 16 اردیبهشت 1396 10:06 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 






سرخوش از وصل توام لیکن تو اندر کشتنم خوش
                                                      سر متابم از کمندت گر خوشی بر کشتنم کش
                                 ای فدای مهر و قهرت نوش بادم شهد و زهرت
                                                     کس نداند بر چه حالی در تب و تابم تو ناخوش
                                                                                                                                                                                                                (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 38 ) ... 2 3 4 5 6 7 8 ...