سیر و سلوک

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                               
                                                                 
الا یا اهل العالم اتحدوا اتحدوا

سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                         شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                    بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                    مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                  خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                 که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زنم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                               که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                                
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورت ساز پیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانٍِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین




 

یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعی‏ إِلى‏ رَبِّكِ راضِیَةً مَرْضِیَّةً...

جمعه 15 اردیبهشت 1396 02:26 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای آنکه هزاری است خمار لب یارید
                                                                        من مست می جام الستم به چه کارید
                                        لذات سوی الله
خود ارضایی محض است
                                                                       افسوس که از بوس و کنارش به کنارید
                                                                                                                                                                                                              (صفایی)


ادامه مطلب
 

و الله الله فی القرآن لا یسبقکم بالعمل به غیرکم

جمعه 15 اردیبهشت 1396 01:58 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

حیرانم از این گفته که ما مست و خرابیم
                                                          روزی که شبش تا به سحر غرق به خوابیم
                                   دلدار به کام دگران ما به سوادش
                                                             در کش مکش عقل و دل و آتش و آبیم
                                                                                                                                                                                              (صفایی)



ادامه مطلب
 

یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنْثی‏ وَ جَعَلْناکُمْ شُعُوباً...

پنجشنبه 14 اردیبهشت 1396 09:37 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


تا حب حسین بن علی (ع) غایت دین است
                                                                     الزام به عشق آیت قرآن مبین است
                                    تفسیر نویی از صحف پیش نداریم
                                                                 تو آنِ منی آنِ توام دین من این است


ادامه مطلب
 

ای درد و غمت بر دل دیوانۀ من...

چهارشنبه 13 اردیبهشت 1396 08:40 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای دو عالم به فدای سر مویی از تو
                                                                     مستی عالم امکان به سبویی از تو
                                        تا به کی شاهد حرمان و غم نوع بشر
                                                                        تا به کی در بدرِ دیدن رویی از تو
                                                                                                                                                                                                (صفایی)


ادامه مطلب
 

عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی...

چهارشنبه 13 اردیبهشت 1396 02:59 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

وه چه اوقات خوشی هست به هنگامۀ سیر
                                                                       غنچه لب، دامنِ کوتاه، اشاراتِ به خیر
                                         ما که کنجی به فراخور تب و تابی داریم
                                                                            دامنِ کوه و لب جوی، تماشاگه غیر
                                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

إنَّما یَجمَعُ النّاسَ الرِّضا و السُّخطُ ، فمَن رَضِیَ أمرا فقَد دَخَلَ فیهِ...

سه شنبه 12 اردیبهشت 1396 03:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

یادتان هست هیاهوی نشورات قدیم
                                                                      سرکشیها و اطاعات گدا، شاه و ندیم
                                            بر همان عهد الستیم ازل تا به ابد
                                                                     لات و عزی و مناتی که بشد، ما بزدیم
                                                                                                                                                                                                       (صفایی)



ادامه مطلب
 

ای قوم به حج رفته کجایید کجایید...

سه شنبه 12 اردیبهشت 1396 01:08 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


آنکه شد مست می از جام لب نوش شما
                                                                    راه برده است ز جایی به بر و دوش شما
                                             همگان سوی تو آیند چه زیبا و چه زشت
                                                                      ما که رندیم و گدا صاف در آغوش شما
                                                                                                                                                                                                              (صفایی)



ادامه مطلب
 

عالم محضر خداست، در محظر خدا معصیت نکنیم.(ره)

سه شنبه 12 اردیبهشت 1396 01:56 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

به کمینی که گرفتار بلای تو شوم
                                                                        عز و ذلم چه که انگشت نمای توشوم
                                      شدم از دست شدی حاصلم از سیر و سلوک
                                                                          گر به خود باز رسم باز فدای تو شوم
                                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

دنیا به دنیا دارها !؟...

دوشنبه 11 اردیبهشت 1396 03:20 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

هان مسافر چه کشی بیهده این بارِ اثاث
                                                                     در پسِ پرده بسی مانده ز ظلماتِ ثلاث
                                       یک، دو روزی به فراخور برِ خوان کرمش
                                                                      میهمان گشته پس آیید به دامان غیاث
                                                                                                                                                                                                                (صفایی)



ادامه مطلب
 

اثبات خود به نفی و بقا در فناست، هان

دوشنبه 11 اردیبهشت 1396 09:34 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
 


گفتمت شیخ دگر باره چنین می گویم
                                                             هر که با درد کشان زیست به اجلال رسد
                                  آید آن نور دو عینی که مرا دیده به اوست
                                                                      دیده بگشای که آن قبله آمال رسد
                                  کمتر از من چه کسی نان خور خوان کرم است
                                                                منم آن هیچ که از هیچ به اکمال رسد


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 38 ) ... 3 4 5 6 7 8 9 ...