کلُّ یومٍ عاشورا و کلُّ ارضٍ کربلاء

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                   
                                                                   

  علی(ع)مع الحق و الحق مع علی(ع)

                                                   
سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                 شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورتگر بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانٍِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین







عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.



 

بیا تا گل بر افشانیم و می در ساغر اندازیم

دوشنبه 30 مرداد 1396 08:29 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

به خدا تا به خدا اینهمه شیدایی نیست
                                                    نیست شو، نیست جز از دوست، چو پیدایی، نیست
                                              قامت افراشته از ما به قیامت لیلی
                                                                       که جز از پنجرۀ دوست تماشایی نیست
                                                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

چه کنم قدر خود نمی‌دانی

دوشنبه 30 مرداد 1396 04:07 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

من نه مجنون که سراپا به جنونم همه مست
                                                                  که جز از آنکه در آیینه همه برده و پست
                                         در مقامی که مقیمیم همه جلوۀ اوست
                                                                        آنکه آراست مرا آینه ام داد به دست
                                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

وَ مَنْ أَوْفی بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ؟

یکشنبه 29 مرداد 1396 11:39 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

زن که ریحانه خلقت گل هر انجمن است
                                                         گزشش سوز که نه سوزش شیرین من است
                                         با تو تلطیف شد این بازغه، ای یوسف حُسن
                                                           نیست انصاف که بر حجرۀ هر اهرمن  است
                                                                                                                                                                                                         (صفایی)
 


ادامه مطلب
 

ساقی به نور باده بر افروز جام ما

شنبه 28 مرداد 1396 11:40 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                         

اینکه از آینه ها جلوه نموده است خداست
                                                       آنکه از من بزند نعرۀ جانسوز کجاست؟
                                رهبرم، باده فروشی است سراپا همه مست
                                                            اگرم جام رساند به لب تشنه رواست


ادامه مطلب
 

تنگ در آغوشم کش

جمعه 27 مرداد 1396 07:53 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

آنکه بی باده و می زیست در این بادیه کیست
                                                         که بر این حسرت جانسوز ببایست گریست
                               حرف حرفم همه از عشق به سوز است و گداز
                                                        کیست
آن گمشده در وسعت آغوشم نیست
                                                                                                                                                                                                 (صفایی)


ادامه مطلب
 

فتنه

جمعه 27 مرداد 1396 12:21 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

جانم از عالم علوی است به ناسوت چه کار
                                                          به کنار این همه از من همه از من به کنار
                                          من و این فتنۀ عالم بهم آمیخته ایم
                                                       تا چه زاید سحر از شب همه در بوس و کنار
                                                                                                                                                                                                   (صفایی)



ادامه مطلب
 

یکی بود یکی نبود...

پنجشنبه 26 مرداد 1396 10:28 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


چشم در چشم توام جاری جانم شده ای
                                                       خیر و شر، سلم و سکون در هیجانم شده ای
                                          همه ام در تو، توئی در همه، ای در همه ام 
                                                                این منم در تو نهان یا تو عیانم شده ای
                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

سوء تفاهم

پنجشنبه 26 مرداد 1396 01:52 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

با ما منشین مست و خرابیم همه
                                                                        کو مست شراب خود شرابیم همه
                                            این نغمه که از طرف چمن می شنوی
                                                                      از ماست که هم چنگ و ربابیم همه
                                                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

که جز از کاشته نتوان برداشت

چهارشنبه 25 مرداد 1396 02:41 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

آنکه جز یاد رخش بر دل و بر دیده مباد
                                                                  تا که از خویش برفتیم آغوش گشاد
                                    شب که آبستن خویشیم چه زاییم به صبح
                                                      فارغ از خویش جز از عشق جز از عشق مزاد
                                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

وجه الله...

سه شنبه 24 مرداد 1396 05:06 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

این چه وجهی است که مستوره و هر جا پیداست
                                                                         این نه هرجائی من، مزد جنونم لیلاست؟
                                             چشمم اندر شکن زلف درازش سرمست
                                                                       چه کند دیده هر آن دیده به غایت زیباست

                                                                                                                                                                                                                  (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 56 ) ... 3 4 5 6 7 8 9 ...