ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                          
                                                                 

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب

                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورت ساز پیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین






عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

نرم نرمک می رسد اینک بهار

سه شنبه 29 اسفند 1396 12:43 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                           

ای که روی مه تو منظر صاحب نظران
                                                                   وسعت آنکه تو را دیده کران تا به کران
                                         چشم ما آینه در آینه بر جلوۀ توست
                                                                           دیدۀ آنکه تو را دیده نبیند دگران
                                                                                                                                                                                                        (صفایی)



      

 

حسن جان، نگرانم... نگران

دوشنبه 28 اسفند 1396 08:12 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

آنانکه ز اصل بر بزک افتادند
                                                               از قائدۀ یقین به شک افتادند
                                       مرجوعی آیینه و آبند مگر
                                                              کز ریشه بریده وز الک افتادند
                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

...آرمانم شهادت

دوشنبه 28 اسفند 1396 09:13 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ما را که کوی یار و خلوت جانان گذار توست
                                                        رویی که خلق ندیده ست و نبیند عذار توست
                                            آنرا که خال لب و لعل گهربارش آرزوست
                                                                      گوییم و گفته اند یقین گلعذار توست
                                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْكُمْ...

یکشنبه 27 اسفند 1396 11:38 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

کو آنکه مستی وی را خمار نه
                                                                   صبحش مقدمه بر شام تار نه
                                            مستِ ازل، ابدم مست بی خمار
                                                            این مرتبت بری از هشت و چار نه
                                                                                                                                                                                 (صفایی)


ادامه مطلب
 

مَنْ مات ولیس فی عنقه بیعة مات میتة جاهلیة

یکشنبه 27 اسفند 1396 10:37 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


هر که بشد بال و پر جامعه
                                                             سیره معصوم (ع) به هر واقعه
                                        شر به دو زانوست به درگاه او
                                                                 دافعه ی اوست به از جاذبه
                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

دق الباب

جمعه 25 اسفند 1396 09:45 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

هلا توئی که مدامت خراب می باشی
                                                      علی (ع) مصاف عراق و تو ملک ری باشی
                                    مرا زبان سوسن از آن داد دادارم
                                                        که گویمت به دل و جان اسیر وی باشی
                                                                                                                                                                                              (صفایی)


ادامه مطلب
 

...ان تنصروا الله ینصرکم و یثبت اقدامکم

جمعه 25 اسفند 1396 11:38 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای آنکه مرا جان و دل و روح و روانی
                                                                برگی ز درخت افتد اگر نیک بدانی
                                                ما را که جز از غیب مدد نامد و ناید
                                                               خود نصرتمان بخش به ایذاء فلانی
                                                                                                                                                                                   (صفایی)
 

ادامه مطلب
 

عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی...

پنجشنبه 24 اسفند 1396 01:50 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

وه چه اوقات خوشی هست به هنگامۀ سیر
                                                                       غنچه لب، دامنِ کوتاه، اشاراتِ به خیر
                                         ما که کنجی به فراخور تب و تابی داریم
                                                                            دامنِ کوه و لب جوی، تماشاگه غیر
                                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

تلبیس

چهارشنبه 23 اسفند 1396 06:06 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

دینی که بقایش بجز از خون خدا نیست
                                                    چندی است که در کوی من و ما و شما نیست
                                     ای آنکه زر و زور به تزویر بپایید
                                                            این یک شبه عمر درخور ارزش ما نیست
                                                                                                                                                                                                  (صفایی)


ادامه مطلب
 

یا ویلتی لیتنی لم اتخذ فلانا خلیلا

چهارشنبه 23 اسفند 1396 07:38 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


افسوس! ای کاش  فلانی را با آگاهی از بدکرداریهایش به دوستی و همنشینی خود انتخاب نکرده بودم.
                                   
ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 80 ) ... 3 4 5 6 7 8 9 ...