سیر و سلوک

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 



     ادخلوها بسلام آمنین     
 
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِی السِّلْمِ کَآفَّةً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ
      ای کسانیکه ایمان آورده اید، به صلح و آشتی در آیید و از گامهای شیطان پیروی نکنید که او دشمن آشکار شماست.
 
                                             
              شراب کهنهُ ساقی عجب مرد افکن است امشب                                                                                                    چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب                              برافتاد از میان هایل تو با من، من تو را مایل                                                 
                     به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب
                         شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                    بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                    مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                  خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                 که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زنم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                               که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                                
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورت ساز پیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانٍِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین




 

مطرود باغبان، مردود آتش!

چهارشنبه 4 اسفند 1395 12:39 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


                       هشدار که خاکم مسپارید به ناکس
                                                                  امید ثمر نیست ز سر شاخۀ نارس
                       یک ریشه و صد شاخه و برگ است سیاست
                                                            کانرا به هرس تازه ببایست از این پس
                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

مرده باشیم مگر فاجعه تکرار شود

دوشنبه 2 اسفند 1395 09:01 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


زخم است پیکرم به هزاران ز دیو و دد
                                                                     وز خنجری که دستۀ خود را نمی بُرد
                                مُلکی که زیر بار غم جمله عالم است
                                                                  صد بار زخم خورده که دیگر نمی خورد
                                                                                                                                                                      (صفایی)


ادامه مطلب
 

جز عشق ندیدم هرگز

دوشنبه 2 اسفند 1395 03:04 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


بسم رب الحیدر (ع)
                                 
                           سر زد سحری، صبح یقین از شک من
                                                        جز عشق ندید حاصل از مُدرک من
                           ما را به شفاعت ار ببخشند بس است
                                                     عشقی که شده است جزء لاینفک من
                                                                                                                                                        (صفایی


ادامه مطلب
 

ببخش

یکشنبه 1 اسفند 1395 11:52 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 



ایدوست ببخش اینهمه سردی و محن
                                                       اینهمه تلخی و نامردمی و تهمت و ظن
                            وطنم طعمۀ نامحرم و محرم شده است
                                                           تو ببخشای، ببخشای، ببخشای به من
                                                                                                                                                           (صفایی)



ادامه مطلب
 

تو را من چشم در راهم...

یکشنبه 1 اسفند 1395 04:33 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 




وَ هُوَ الَّذِى یَقْبَلُ التَّوْبَهَ عَنْ عِبَادِهِ وَ یَعْفُواْ عَنِ السَّیَِّاتِ وَ یَعْلَمُ مَا تَفْعَلُون (شوری ۲۵) 
اوست کسى که از بندگانش توبه می ‏پذیرد و از گناهان در می ‏گذرد و آنچه را که می ‏کنید، می ‏داند.
ادامه مطلب
 

...ان تنصروا الله ینصرکم و یثبت اقدامکم

یکشنبه 1 اسفند 1395 12:42 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای آنکه مرا جان و دل و روح و روانی
                                                         برگی ز درخت افتد اگر نیک بدانی
                              ما را که جز از غیب مدد نامده، ناید
                                                        خود نصرتمان بخش به ابقاء فلانی
                                                                                                                                                      (صفایی)
 

ادامه مطلب
 

چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی

یکشنبه 1 اسفند 1395 12:18 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


                          هر که بر دولت مشروع بتازد کس نیست
                                                ناکس است آنکه نجنگیده ببازد کس نیست
                          شیری ار قصد شغالان جهانخواره کنیم
                                                     روبه است آنکه به دنباله بنازد کس نیست
                                                                                                                                                     (صفایی)


ادامه مطلب
 

الله خیر الماکرین

شنبه 30 بهمن 1395 09:27 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 




بدون شرح

ادامه مطلب
 

وجه الله...

شنبه 30 بهمن 1395 06:08 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


                             آسوده کسی که هر چه دید از آن دید
                                                             جز او دگری نیست مجو نتوان دید
                             او را که ز چشم عالمی مستور است
                                                              بر سینه شرحه شرحه ام بتوان دید
                                                                                                                                                                  (صفایی)



ادامه مطلب
 

میثاق

شنبه 30 بهمن 1395 01:31 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


 
                              یاری که کران تا به کران جایش نیست
                                                       وصاف و شریک و مثل و همتایش نیست
                              حامی ولی امر ما خامنه ای (روحی له الفدا) است
                                                               مردی که جهانی حد امحایش نیست
                                                                                                                                                                              (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 25 ) ... 3 4 5 6 7 8 9 ...