سیر و سلوک

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                               
                                                                 
الا یا اهل العالم اتحدوا اتحدوا

سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                         شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                    بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                    مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                  خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                 که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زنم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                               که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                                
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورت ساز پیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانٍِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین




 

إنّما الأعمال بالنیّات

شنبه 9 اردیبهشت 1396 09:09 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


هیچ کس بهره نبرده است جز از کردۀ خویش
                                                                من که در وحشتم از کرده و ناکردۀ خویش
                                       کرده ناکرده عیارش به غرض می سنجند
                                                                     قصد قربت بکن ایدوست ز آوردۀ خویش
                                                                                                                                                                                                              (صفایی)


ادامه مطلب
 

همه در قبال هم مسئولیم...

شنبه 9 اردیبهشت 1396 07:46 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

بِشِتابید خدارا بِشِتابید هله
                                                                       مکنید از خود و از خویش، ز بیگانه گله
                                          من و تو، ما و شما را چه کس اطعام کند
                                                                            روز حشری که نکردیم ز ارحام صله
                                                                                                                                                                                                      (صفایی)


ادامه مطلب
 

ایدل بیا که مست می نابِ هم شویم...

شنبه 9 اردیبهشت 1396 12:31 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

   
   هله مستان سماع، ساز طرب کی سازید
                                                                       که از این جهلِ نهادینه رهایم سازید
                                        سر به سر، سر به هم آرید به اجماع نظر
                                                                       سوز و حال ملسی بر دل اسلف یازید
                                                                                                                                                                                                               (صفایی)


 
ادامه مطلب
 

الجهل فی الانسان اضر من الاکله فی البدن.

جمعه 8 اردیبهشت 1396 11:45 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


وَ أَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ؛


                          بهل این عجوز دنیا گذریم از این گذر هی
                                                                 ز چنین سیاهکاری نرسی به گندم ری
                          بنویس بر دل و جان دُر ناب نامداران
                                                                      به تواتر و توالی به تسلسل و پیاپی
                                                                                                                                                                                                      (صفایی)


ادامه مطلب
 

...به تسبیح و سجاده و دلق نیست

جمعه 8 اردیبهشت 1396 04:12 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

گفتیم نکته ای و نگوییم جز همین
                                                               مجلای حق نمی شوی از پینۀ جبین
                                    هشدار و هین به کار جماعات متکی
                                                              تبیین اوست حاقّه بر اهل ظن و کین
                                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

شدم از دست خدایا مددی

پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 07:08 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ایدوست خدارا به تلاقی دل و دلبر ما کوش
                                                          دوش از بر و دوشش شدم از هوش، تو هم نوش
                                      بیدادگری اینهمه پر داد و دهش وایِ من ای وای
                                                                     از بوس و کنارش چه توان گفت، فراموش
                                                                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

ان تـقـول نـفـس یـحـسـرتـى عـلى مـا فـرطـت فـى جـنـب اللّه...

پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 03:28 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ما را که جز از عشق نبُد همدم و مأنوس
                                                                  کس نیست توانش که نماید ز تو مأیوس
                                    آنکس که جز از دوست گزیند خبرش کن
                                                                         واحسرتش از گور شنیدیم، افسوس
                                                                                                                                                                                                          (صفایی)


ادامه مطلب
 

اگر که عاشقم شوی مرا به فدیه می بری...

چهارشنبه 6 اردیبهشت 1396 09:11 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

بر حّی تو موتی نبود حی مهیمن
                                                                   ای حصن حصین تو مرا وادی ایمن
                                        وارونه شدیم از کشش و جذبه ز الحاق
                                                                 مجنون تو و لیلای سیه چردۀ تو، من
                                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

بیداد پسندی و چنین داد و دهش وایِ من، ای وای

چهارشنبه 6 اردیبهشت 1396 06:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ما دل به لغو مردم ناکس نمی دهیم
                                                                         آیینه در مقابل هر کس نمی نهیم
                                این لعن و افِّ عالم علوی است هوشدار
                                                             کز جهل خویش و ظلمت عظما نمی رهیم
                                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

حرامت باد اگر یکدم به دام زلف غیر افتی

چهارشنبه 6 اردیبهشت 1396 04:57 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ما را نبوَد میل به دنیای دنی
                                                            شب نیست که آلودۀ دامان منی
                                  پر نورترین ستاره از آنِ من است
                                                              سر بر سرِ سودای سهیل یمنی
                                                                                                                                                                          (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 38 ) ... 4 5 6 7 8 9 10 ...