إِنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ فِی السَّمَاءِ أَکْبَرُ مِنْهُ فِی الْأَرْضِ...

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                              
                                                                       
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب

                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                  به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جانم
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی از خویشتن رستم به صورتگر بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دست و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ و تاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                   عجب خال و خط و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیمانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب
                                                                                                    الحمدلله





عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

باش به فرجام و سرانجام کار

جمعه 12 مرداد 1397 12:36 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

شیخی که هماره از غم دین می گفت
                                                         وز حرمت قانون و از آیین می گفت
                                        این نیز شنیدیم به تلخی، افسوس
                                                    کز شوری اشک ما چه شیرین می گفت
                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

وَ الَّذِینَ كَفَرُوا یَتَمَتَّعُونَ وَ یَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ

پنجشنبه 11 مرداد 1397 10:55 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
فاش می گویم از این مزبله باید برخاست
                                                   که نه این دامگه دیو و دد آبشخور ماست
                                   کیست زین حرمله پرورد نجاتم بدهد
                                                         مُردم از مَردم نامرد، درونم غوغاست
                                                                                                                                                                                          (صفایی)


ادامه مطلب
 

قُلْ لِلَّذِینَ كَفَرُوا إِنْ یَنْتَهُوا یُغْفَرْ لَهُمْ مَا قَدْ سَلَفَ وَإِنْ یَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِینَ

پنجشنبه 11 مرداد 1397 04:01 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
اف بر تو که در بی خردی تأمینتر
                                                                شکّر به مذاقت ز سخن شیرینتر
                                               سودی ز مواعظ نبرد واعظ شهر
                                                               کاین خانه خراب اشکم و پایینتر
                                                                                                                                                                                     (صفایی)


ادامه مطلب
 

تبریز خراسان شد تا باد چنین بادا

چهارشنبه 10 مرداد 1397 11:46 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

کربلایی ست مرا ارض تن ای سیم تنم
                                                        شر علم گیرد اگر بیرقش از بیخ زنم
                                     رخ به رخ تن به تنم آخته صد لشکر نفس
                                                             فاتح عرصۀ نآورد تن خویش منم
                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

به شرط آزادی قدس

سه شنبه 9 مرداد 1397 11:20 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
چه شد حاصل از عبرت آندلس
                                                               چه شد پاره تن کجا رفت قدس
                                              هلا مرد یانکی بهل مکر و کین
                                                              چو تهران نشیند بخیزد کادوس
                                                                                                                                                                              (صفایی)

ادامه مطلب
 

أَبَی اللّهُ عَزَّوَجَلَّ لَلْحَقِّ إِلاّ إِتْماماً، وَلِلْباطِلِ إِلاّ زَهُوق

سه شنبه 9 مرداد 1397 02:50 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
خرده مگیرید بر این آب و گل
                                                          بی سبب افتادۀ ضلِِ اضل
                                        آتشی افروخته ققنوس وار
                                                     شعله زدستم به سرا پای دل
                                                                                                                                                                             (صفایی)


ادامه مطلب
 

نه هر که سر بتراشد قلندری داند

دوشنبه 8 مرداد 1397 11:35 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
آنکه سر موی تو دارد به دست
                                                                    تاج سر عالم امکان شده ست
                                              ما به یکی رشته بهم دوخته
                                                                   آنکه گره در گره افتاده، مست
                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

ابلیس مسلمان شد تا باد چنین بادا

دوشنبه 8 مرداد 1397 07:37 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
من که به عمری همه در ناله ام
                                                               مست می از باده صد ساله ام
                                        یاخته ام نیست نه دلباخته
                                                               زین سبب آوای تو سر داده ام
                                                                                                                                                                            (صفایی)


ادامه مطلب
 

گر راه زن تو باشی صد کاروان توان زد

دوشنبه 8 مرداد 1397 01:00 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
دیدن روی تو را دیده تر می باید
                                                          هر کسی را نسزد دیده بدو بگشاید
                                     دیده رویت به یقین دیده صاحبنظران
                                                             چشم تر دامن من نیز ببیند شاید
                                                                                                                                                                                 (صفایی)


ادامه مطلب
 

وَقَاتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لاَ یُحِبُّ الْمُعْتَدِینَ

یکشنبه 7 مرداد 1397 12:03 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

مادرای ما همه ش دسته گل به آب میدن...


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 85 ) ... 4 5 6 7 8 9 10 ...