ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                          
                                                                 

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب

                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورت ساز پیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین






عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

فراغ از سرو بستانی و شمشاد چمن دارم

یکشنبه 13 اسفند 1396 11:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


جنیان را خبر از اعظم اسماء ام نیست
                                                            طی الارضی که به عجب آوردت شیطانی است
                                               ما ندیدیم کس از اهل ریا در عرصات
                                                                  قطب الاقطاب شما حلقه بگوش در کیست
                                                                                                                                                                                                             (صفایی)


ادامه مطلب
 

در سراپای وجودت هنری نیست که نیست

شنبه 12 اسفند 1396 09:47 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

مرگ مرا اجل مبین کشته تیر غیب نه
                                                              مظهر معصیت منم قاتل من به عیب نه
                                                  سرخ به سیلی ام خدا سیر امام عاصیان
                                                                 کشته جهل امتم معجز من یجیب نه
                                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

خیر و شر...

جمعه 11 اسفند 1396 07:27 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

  ...منشاٌ پندار،گفتار و کردار آدمی به توفیق است و خذلان.
با مراقبه دائمی،بستر الهامات غیبی است از افاظات باری تعالی به وساطت ملک موکل به الهام.
و با غفلت، بستر وساوس شیطانی است و فریبکاری نفس اماره به خسران.
بکوشیم توفیقی حاصل شود تا کارگزار ملک وجودمان حضرت رب العالمین باشند،نه شیطان رانده لعین.


ادامه مطلب
 

عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد؟!

جمعه 11 اسفند 1396 01:04 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


حاجی شنیدیم عازمی؟!
لابد طلبیدنت خب.
سلام ما هم برسون.
راستی، برگشتنی زمینی بیا میگن فرودگاش زیاد امن نی...


ادامه مطلب
 

کو آنکه جز از دوست به آرام رسید

پنجشنبه 10 اسفند 1396 05:42 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


هر که بی خویشتن آمد به جهان خون شد و رفت
                                                             یا که لیلای مرا دیده و مجنون شد و رفت
                               وآنکه بر خال لب دوست گرفتار آمد
                                                                  مطمئن دلشده آرام بیرون شد و رفت
                                                                                                                                                                                             (صفایی)


ادامه مطلب
 

گریۀ اخوان یوسف حیلتست که درونشان پر ز رشک و علتست

پنجشنبه 10 اسفند 1396 02:38 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

رادمردی که جهانی به عدادش نرسد
                                                               عقل جزوی به فحاوی مفادش نرسد
                                        شهسواری که عوالم همه در غربت اوست
                                                      هان، به ناگاه برآید که سوادش نرس
د

ادامه مطلب
 

...إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ

چهارشنبه 9 اسفند 1396 07:09 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

هان چیست با شما که ملک به سامان نمی شود
                                                               دنیا و دین و آنچه که دارید "آن" نمی شود
                                              مجنون من همانکه لیلی خوبانِ عالم است
                                                                    مفتون حیله های نیزه و قرآن نمی شود
                                                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

بگم...؟!!

سه شنبه 8 اسفند 1396 05:20 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

از چه بگذشتی و بگذاشتی ام با دگران
                                                                 بگذر از کرده و پیش آ نگرانم، نگران
                                       ما گذشتیم و گذشت آنچه به ما بد کردی
                                                                 بد نبیند ز کس ارباب وفا بنده ضمان

 
ادامه مطلب
 

ملعبه

سه شنبه 8 اسفند 1396 10:59 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


قصد قربت بکن از سیر و سلوک ای به حضور
                                                           کیمیایی است اگر مرد، نر اما به وفور
                                     نکته باریکتر از موست پسر، جان پدر
                                                            لذت قرب کجا، ملعبه ی حور و قصور
                                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

وَاتَّقُواْ فِتْنَةً لاَّ تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُواْ مِنکُمْ خَآصَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ

دوشنبه 7 اسفند 1396 06:37 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

سر زد سحری، صبح یقین از شک ما
                                                                    جز عشق ندید حاصل از مُدرک ما
                                               ما را به شفاعت ار ببخشند بس است
                                                               عشقی که شده است جزء لاینفک ما
                                                                                                                                                                                          (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 80 ) ... 5 6 7 8 9 10 11 ...