کلُّ یومٍ عاشورا و کلُّ ارضٍ کربلاء

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 03:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                          
                                                                     

  یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَى دِینِكَ

                                                   
سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                  شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورتگر بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانٍِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین






عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.
 

إِنِّی مُهاجِرٌ إِلی‏ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ

یکشنبه 22 مرداد 1396 06:04 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                                             

آمده ام تا که تمامم کنی
                                                                       کشتۀ در پای امامم کنی
                                              خون طلبد خاتمۀ جنگ اگر
                                                                      غائله را ختم به نامم کنی
                                                                                                                                                                             (صفایی)



ادامه متن
 

لا اله الا الله

یکشنبه 22 مرداد 1396 12:12 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
گم شوم از خویش که پیدا شوی؟
                                                                      بیشتر از پیش هویدا شوی
                                         یا به اشارات دل و عقل و دین
                                                               شرح دهم خویش که معنا شوی
                                                                                                                                                                               (صفایی)





ادامه مطلب
 

أَروَحُ الرَّوحِ اَلیَأسُ مِنَ النَّاسِ

جمعه 20 مرداد 1396 10:32 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

می شنوی عطر خوش باغ را
                                                                خویش بپیراستم از ماسوی
                                      خلوت ما جای دد و دیو نیست
                                                                   ای صنم پرده نشین از درآ
                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

لیس كمثله شئ...

جمعه 20 مرداد 1396 07:16 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای همه تن سایه، تو شمس الضحی
                                                                      وی نفسش رونق باد صبا
                                 ای همه من، من به تنت جامه ای
                                                                    هر که تو را دیده ببوید مرا
                                                                                                                                                                               (صفایی)
 


ادامه مطلب
 

...وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ...

جمعه 20 مرداد 1396 04:00 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

من همه تن نای و نوایم تویی
                                                                          آینه ام آنچه نمایم تویی
                                              فتنۀ شهرم که سراپا به شر
                                                                شور و شرم جرم و خطایم تویی
                                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

إذا نظر أحدكم إلى من فضّل علیه فی المال و الخلق فلینظر إلى من هو أسفل منه.

جمعه 20 مرداد 1396 12:09 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

با توام ای با همه، تنهای شهر
                                                                  کور و کرند اینهمه تن های شهر
                                      خلوت ما خلوت انس است، انس
                                                                           پیشترآ، بیش، منهای شهر
                                                                                                                                                                                      (صفایی)



ادامه مطلب
 

…أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِی أَنْطَقَ كُلَّ شَیءٍ

پنجشنبه 19 مرداد 1396 08:06 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

من که از دایره بیرونم و از مرز جنون
                                                          سالک عشقم و در بستری از آتش و خون
                                         همه ذرات وجودم به طواف تو و من
                                                              جذب در جاذبه چشم فسونت به سکون
                                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

سَاءَ مَثَلًا الْقَوْمُ الَّذِینَ كَذَّبُوا بِآیَاتِنَا وَأَنْفُسَهُمْ كَانُوا یَظْلِمُونَ

پنجشنبه 19 مرداد 1396 02:39 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

چه شد آیین مرا قوم پشیزی نخرند
                                                                        یوسف مصرم اگر بود اسیری نبرند
                                            دستم از شعبدۀ اهل ریا خالی نیست
                                                          دردم از مردمکانی است که خود کور و کرند
                                                                                                                                                                                                      (صفایی)
 


ادامه مطلب
 

کَانَ رَجُلٌ شَیْخٌ نَاسِکٌ یَعْبُدُ اللَّهَ فِی بَنِی إِسْرَائِیلَ...

چهارشنبه 18 مرداد 1396 11:13 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

نیست دجال و خرش کوی و بر ما بچرد
                                                         کیست ما را به یکی ارزن از این خر بخرد
                             من که چون باد بجستم به یکی عشوه ز خویش
                                                                  کوهم ار خصم تواند به تجاهل ببرد
                                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

اللهم ارزقنی حسن الخاتمة

چهارشنبه 18 مرداد 1396 03:41 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

من که از بال و پر دوست سوادم دادند
                                                               خونبهایم که پس از ذبح مزادم دادند
                                      سهم من دایره در دایره سرگردانی است
                                                                 تل خاکستری از عشق که بادم دادند
                                                                                                                                                                                               (صفایی)



ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 56 ) ... 5 6 7 8 9 10 11 ...