ما شنیدیم غزلها ز مناور نه عجب...

شنبه 14 اسفند 1395 06:49 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

          واعظا راه به میخانه ز مسجد بگشا                                                                                                                               رحم بر خویش کن و عصمت دارا، سارا
                                   تا به کی دست به خون شوئی و سیما به گلاب
                                                                                                                    غرق خونابه مکن منبر و مأذن ها را

                                   با که گویم که گذشته است ز سر آب و فرات
                             همچنان بسته به لبهای عطشناک، بیا
   بگذر از وادی ایمن به گذاری که نکوست                              
                              روی بر جانب حق امت خود دیده گشا
      نور چشمند فلسطین و یمن، غزه، عراق                                  
                                       نظری هم رخ آن کو خودِ چشم است نما                
    یادمان هست طبس وآن همه امداد ز غیب                            
                                                     چاره تدبیر که بُد، ما و شما؟ یا که خدا                           
                      شدم از دست خدا را به تماشا بنشین                                                      
                                                       وه چه زیباست تجلی خدا از من و ما                           
                             ما که مستیم و خراب از خم وحدت ایکاش                                                    
                                               می شدی جمله جهان مست ز مینای ولا                           
                         تازه خواهم شدن از دور قدح تا به سحر                                                      
                                                         از خط و خالِ لب و از دهن تنگ شما                              
                تا عیانت شود از غیب چها میبینم                                                        
                                                     خود به اعجاز نظر دلبری از خویش نما                            
                            از من و ما و شما تا به خدا یک نفس است                                                                                                            همدمی کو که دمد دم به دمم بهر خدا                              
   سهم الارثی نبری از قِبَل خون شهید                                       
                                                          تا که بخشی به هبه حق یتیم شهدا                               
            ما شنیدیم غزلها ز مناور نه عجب                                                     
                                                      خود مؤذن به دو رکعت طلب عشق نما                               
                       زلف بربند (صفایی) سر گیسوی بتان                                                           
                             خود حقیقت نه مجاز است رخ ماه لقا  
                         
                                                            






 
یکشنبه 15 اسفند 1395 11:59 ق.ظ
آقا شما دوستی یا دشمن؟
محمدرضا صفایی
خاله بازی که نیست مومن! دوست و دشمن کدومه تو توهم توطعه ای آ، همه عضو یه پیکریم گفتم که اگه تو اهلش نیستی که این تن واحد رو بخندونی به تبسمی که به لبهای ختم المرسلینه، کمیتت لنگه. . دم مسیحایی لازمۀ نجات بشریت از ظلمات جهله که دشمنی هم جز اون نیست. و تا حال مردی از خویش برون نآمده کاری بکند. تو وقتی خدا رو به تجلی می نشینی حس جاه طلبی و خود رإی و خود بزرگ بینیت ارضاء نمیشه، حسی که وقتی سکاندار خودتی رو نداره احساس میکنی هیچ کاره ای و همه کاره خداست. خودت رو یه تماشاچی میبینی و این سخته برا اونایی که به تعالی و کمال مستعدشون نرسیده ان . خودت هم تلاش کن مومن می فهمی که چی میگم...خدا رو به تجلی بنشین، حذف کن خودت رو، بکش کنار
یکشنبه 15 اسفند 1395 11:41 ق.ظ
سلام استاد استفاده کردیم از سروده پر مغزتان جداً باید یکی به اینها بگه شما را چه به بیگانه به فکر بدبختی ملت خودتان باشید.
محمدرضا صفایی
سلام آقا سیاوش اینگونه نیست عزیز. خویش و بیگانه ای نیست برا کسی که خودش رو عضوی از یه پیکره میدونه ، شعار نبود فریاد بنی آدم اعضاء یک پیکرندِ قدما و ما. خدایی را که به وحدانیت میپرستیم، خدایی که تا آخرین دم منتظر بازگشتمونن به این راحتیا نا امید نمیشن از اصلاح اصولمون و فروعی که تابع اونه... غرض پرداخت هزینه ایه که توجیه عقلی و شرعی داشته باشه. فریاد هل من ناصر ینصرنی از احدی بی جواب نیست اگر یکتا پرست باشی و قائل به ولایت ائمه شیعه (ع) لاکن کم توجهی به قریب و امدادِ بعید به مثابه مواجه و مقابله با دشمن است بی ستر عورت، که اول باید اقربا و خویش را آراست بعد داخل گود شد. اولاد خودمون رو ول کرده دنبال کیو کیو بنگ بنگ گشتنمون عقوبت داره، به یقین! (میبینین که قصدمون خیره، برا اصلاح ابروی امت اسلام قیام کرده چشش رو در آوردیم) اسرائیل اگه دشمنه! به همراه تمامی اهل ظلمه به دمی بندن که درویشی به یک باز دم نثارشون کنه. یا هو یا من لا هو الا هو. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.