مِن ضِیقِ العَطَنِ لُزومُ الوَطَنِ

شنبه 4 شهریور 1396 07:27 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای جان تو چه سخت جانی از تن بدرآ
                                                                دلخسته ام ازدست من و ما و شما
                                  جانم به لب از اینهمه بیگانه و خویش
                                                                       ای عمر گرانمایه بفرما، به سرآ
                                                                                                                                                                                           (صفایی)
 





              لَیسَ بَلَدٌ بأحَقَّ بِكَ مِن بَلدٍ ، خَیرُ البِلادِ ما حَمَلَكَ


 
شنبه 4 شهریور 1396 09:53 ب.ظ
سلام می خواهید ترکمان کنیدتکلیف ما چه می شود
محمدرضا صفایی
من دیگه آفتاب لب بومم عزیز، نرم ام می برنم به زودی، انشا الله لیکن تکلیفی جز از جهاد براتون نمی بینم، آری عزیزانم جهاد. که مرگ سرخ به از زندگی ننگین است. منتهی نه به شیوۀ مرسومِ دست به اسلحه، نه؛ شما مکلفید از این پس هر جا احساس کردید ارتزاقتون با توسل به تجاهل، دروغ، رشوه و معاملۀ آخرتتون به بهای دنیای نیم روزه میسره صبر و توکل کنید که اصلاً نشه که بشه. سخت تر از شعب ابی طالب که نخواهد بود گذر از این مسافر خونه سر راهی؛ بدانید که گستاخی گردنکشان بی حیای روزگار به جهت گردن نهادن بنده و شما به خواسته های نامشروعشونه. بذاریم خود و اهل بیتمون شهید شن از بی سسبی که مسبب الا سبابم به همین منتظرن. تا بنده و شما راضی به ظلمیم خود ظالمیم و چه بسا بار گناهِ عنادِ متمرد و عدول کننده از حقم به ذمه مونه. باور کنیم علی تنهاست عزیزان من تنهای تنها آن دغل دوستانم که می بینید مگسانند گرد شیرینی. والسلام
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.