چگونه زیستن یا چگونه مردن مسئله این است.

چهارشنبه 5 آبان 1395 12:29 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
 



               سر خوش ز سبوی غم پنهانی خویشم
                                        چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم
               در بزم وصال تو نگویم ز کم و بیش
                                         چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم
               لب باز نکردم به خروشی و فغانی
                                            من محرم راز دل طــوفانی خویشم
               یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی
                                     عمری است پشیمان ز پشیمانی خویشم
               از شوق شکر خند لبش جان نسپردم
                                           شرمنده جانان ز گران جانی خویشم
               بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر
                                      افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم
                هر چند (امین) بسته دنیا نی ام اما
                                           دلبسته یاران خـــــراسانی خویشم

                                                                                                                                                           (ولی امر مسلمین کرم الله وجهه)



















الّلهم طهرنی فیه الدّنس و الاقذار

 
چهارشنبه 5 آبان 1395 07:19 ق.ظ
سلام آقای صفایی ایشان هم شاعر هستند؟
الحق شعر بسیار زیبایی است. خدا اجرتان بدهد. لذت بردم با تشکر.
محمدرضا صفایی
و علیکم السلام، ممنونم از حضورتون و تشکر به جهت ابراز محبتتان نسبت به مقام عظمای ولایت، حضرت آیت الله العظمی سید علی خامنه ای دامة افاظاته ، پیر طریقمون (امین).
آری سروده ایشونه و اشعار دیگری که نمایانگر روح لطیف و قلب مهربون مولاست. سلامت و سربلندی شما و وجود نازنینشان آرزوست.
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و اهلک عدوهم من الجن و الانس من الاولین و الآخرین در حق شما و حضرتشان
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.