راه بلد

سه شنبه 11 آبان 1395 12:46 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


دقیقاً خاطرم هست، ابتدای سفرامون بود از بلد راهمون پرسیدم: اگه صلاح دونستین یه نشونه هایی بهمون بدین تا خدای نکرده اگه دور افتادیم ازتون بتونیم از گردنه ها به سلامت عبور کنیم. تبسمی کرده فرمودند:
...آنگاه که از سفرمون هدفی بزرگ داریم با خلوص نیت ، دلی پاک و مطمئن دست نیاز به درگاه رب العالمین می گشاییم، از حضرتشون راهنمایی و کمک طلبیده و نا امید از الطاف بی دریغشون نمی شیم. تمام تلاش خودمونو جهت نیل به اون هدف معطوف می کنیم .
و می دونیم که توکل و صداقت از اولین شروط موفقیت مونه بیشتر از اینکه از دیگران متوقع  باشیم توقعات مشروع اونا رو برمی آوریم و دستگیرشون می شیم تا مورد توجه و نظر لطف حضرت حق قرار گیریم و گشایشی در کارامون حاصل شه.

  دلمون رو به دنیا به اندازه  ماندگاریمون در اون مشغول ساخته و برا آخرتمون به اندازه درنگ
در اون همت می کنیم. از پروردگارمون به اندازه نیازمون به حضرتشون اطاعت کرده؛ تمام همتمون رو در رهایی از آتش جهنم (دوری از رحمت خاص و رحیمیت حق) قرار میدیم. در صورت نیاز! بدور از چشمان نافذ و حضور دائمشان و در خلوت آنجاییکه حضوری از خدا نیست! گناه می کنیم! در هر حال ایمان داریم که خوبیها بدیها را از میان برده و بهشت سرای نیکوکاراست. درخواستهامون رو از حضرتشون، با صلوات بر حضرت محمد و آل محمد (ص) پیام آور رحمتشون و با نامهای نیکوی پروردگار عالمیان می آغازیم و با صلواتی دیگر مطمئن و امیدوار به نزول رحمت واسعه حضرت حق جل و علا ثابت قدم و استوار بر عهد و پیمانمون باقی می مونیم انشا الله. 
بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم صل علی محمد و آل محمد(ص)
پروردگارا؛
به عمرمان عزت به رزقمان برکت به وجودمان صحت و به خوابمان آرامش عطا فرما.آمین
اللهم صل علی محمد و آل محمد(ص)

                                     الهی تو خود کارِ ما پیش بر
                                                                       که تو مبداء کاری و کارگر
                                    به راهی کشانم که آنم دهی
                                                                  تو خود رهرو و راهی و راهبر








 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.