اللَّهُمَّ طَهِّرْنِی فِیهِ مِنَ الدَّنَسِ وَ الْأَقْذَارِ وَ صَبِّرْنِی فِیهِ عَلَى كَائِنَاتِ الْأَقْدَارِ...

چهارشنبه 26 اردیبهشت 1397 11:35 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


یاد نداریم ز دوشینه، دی
                                                                   مست بدیم از لب نوشین وی
                                                 سوخت مرا خاطره روی گل
                                                                           گندمی آلوده بیابان ری
                                                                                                          (صفایی)





  إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِیبًا یَوْمَ یَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ یَدَاهُ وَیَقُولُ الْكَافِرُ یَا لَیْتَنِی كُنْتُ تُرَابًا


 
چهارشنبه 26 اردیبهشت 1397 04:52 ب.ظ
سلام
ببخشید رک می نویسم ولی تا آنجا که من سراغ دارم اکثر آنهاییکه دم از معرفت میزنند گرفتار مصیبتند، چرا؟
بهتر نیست تا رسوا نشدند همرنگ جماعت بشوند؟
محمدرضا صفایی
اینم نظریه خب! لیکن گاهی هست منظور از به فعلیت در آوردن امری از جانب حضرت حق تبارک و تعالی و اولیای به حق ایشون رسیدن به نتایج عدیده و بعید اونه تا حصول نتیجه قریب و آنی. مثل پرپر کردن گل و مرغی مقابل دیدگان جمعی و ثبت و ضبط احوال اونا و موضع گیریشون به ظلمی که به ناحق ساری و جاریست. یا واداشتن فرد و افرادی از جامعه اسلامی به ارتکاب جرم و بزه و به یادآوری نوع برخورد حکام اون جامعه با گناهکار در روز جزا!! و...
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.