پیشمرگ

پنجشنبه 23 دی 1395 01:50 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


کس نشد از دلت خبر خاطره گشتی ای پدر
لب به لبت رسانم ار دست دهد وصال من
 تازه شدیم و نو به نو تا به سخن در آمدی
کس نشدی خبر از این واسطۀ کمال من
                                             گفت و شنود عرشیان صحبت راغ و باغ ما
                                          رشک به ذوق و حال تو طعنه به قیل و قال من
                                                 تاب تحمل ترا خلق نداشت زان سبب
                                               قصد خدای کردی ای دولت بی زوال من
                                              رفتی و با فرشتگان جلوۀ عرش گشته ای
                                             وه که چه لعبتی شدی ای مه بی مثال من
                                               فخر خدای گشتی و رشک ملائک برین
                                          بی تو چه خواهدم شدن ای همه پرّ و بال من
                                           هر چه که هست جز خدا پیشکش خدایگان
                                            بوس و کناری از شما جانب دوست مال من
                                              هیچ کس ام خبر نشد زخمی غربت توام
                                         نیست
کس آگه از دلت وز دل و سوز و حال من
                                             زنده کشیم و صد صفت مرده پرست غربتی
                                              خاک دو عالمم به سر بر سر و ابتهال من
                                                کشتۀ جهل امتم غربتم از شما فزون
                                              طعنه به عزلتم زند دشمن بد سگال من
                                              دم به دمم نمی دمد سالک بی مروتی
                                                روز جزاست گوئیا بر ندهد نهال من
                                              کیست گنه نکرده جز ماه شب چهارده
                                               کیفر انس و جنیان فدیۀ تو حلال من
                                               جلوه گر جمال او آینۀ محمدی(ص)
                                               صورت آب و آینه جلوه گر جمال من
                                            خون (صفایی) ار بود آب حیات ملک دین
                                         دوش چه خوش بدی اگر می زدی اتصال من
                                              معتکف کمند تو چهره به چهره رو برو
                                          داعی و مهدیِ تو ام آل علی است آل من
                                                                                                                                                                         
 



اگر اهل زمین متفقاً صراطی را انتخاب کرده، در آن گام نهند! من به تنهائی طریقی خواهم گزید که خاصّان و مخلَصین حق پیموده اند. (امام هادی ع)

 
دوشنبه 27 دی 1395 08:55 ب.ظ
نظرتان در خصوص دیدگاههای آقای زیبا کلام چیست؟ آیا ایشان بر موازین و مبانی شما استوارند؛ یا نقطه نظرات لیبرالیستی ایشان با اصول جنابعالی سازگار نیست؟
محمدرضا صفایی
وجه اشتراک زیادی با ایشان داریم، آزادی خواسته مشروع بشر و تحریف و تعریف ناصحیح از آن به گونه ای که القاء کننده بی بند و باری و ول انگاری و عریان طلبی باشد مرضی خدا نیست. ولی نمی فهمم چرا کارِ برای خدا را به خدمت به مردم ترجیح نمی دهند! در حالی که تمکینِ حضرت حق منوط به خدمت خلق است، لاکن کارِ برای مردم الزاماً خدمت به خدا نیست. کار برای مردم دلسرد کننده خواهد بود اگر ایشان خواهان ارائه سروس نباشند یا قدر دان آن، ولی نیت اگر اطاعت امر خدا که خواسته ایشان نیز جز خدمت به خلق صرفاً قربه الی الله نیست، با کز فهمی و بد خلقی مردم خسته کننده نخواهد بود. در کل تحمل نظرات دیگران هر چند مخالف بر کسانیکه طریق راست و درستی را رهروند مشکل ساز نیست. آنانکه در صرات مستقیم اند سلوکشان جاذب قلوب و طریقشان بی رهزن است.
یکشنبه 26 دی 1395 12:39 ق.ظ
ایشان پیر شما بودند؟!
محمدرضا صفایی
پیروان راستین مولائی را که بندۀ آموزگار خویش اند به شرط کلمه ای، آری. لاکن شما را نه! به دورانی که ملنگان شما روزنامه خوان بودند و در حل جداول مربوطه به گل، شیوخ ما در تألیف و تفسیر کلامی بودند که جنابتان بی شک در رو خوانی آن نیز دچار مشکلید. حال کمرِ همت به حفظ دعوتنامه ای که ما مفسر آنیم بسته اید آنهم در حافظۀ رو به نسیان و نه در جامعه و در قلوب جوانان آن. دعوتنامه ای که آدرس و نشانی خزائن و ذخائر معنوی و دنیویِ مستتر آن به کروکی های (الف،لام، میم) پر رنگ گشته است. اندیشۀ بزرگانتان را گستره ای نیست و برابری با تالیفات و خطابه های ما را مجموعه ای. اگر نه،خلافش را به ارائۀ مکتوبات و شاگردان وارسته مکتبتان اثبات کنید...به نقل از استاد قرائتی: خاک باغچه ای را که شمایان در آن به پرورشید از بیخ عوض باید کرد.
جمعه 24 دی 1395 03:06 ب.ظ
سلام آقای صفایی نظر حضرتعالی نسبت به موضوعی که در بین روشنفکران دینی به عنوان نوسازی دینی مطرح است چیست؟ آیا بهتر نیست از اصل موضوع اصلاح دین، به جهت بروز و ظهور پدیده ای از دین با توجه به تفاسیر سلیقه ای از آن که نا آشنا و نا سازگار با روند رو به تعالی اندیشه معنوی و اخلاقی بشر است صرف نظر کرده و تئوری جدیدی را با هم فکری طبقات روشنفکر دینی و غیر دینی و البته رای مسبوق علمای آشنا به فقه و اصول پایه ریزی کرده و از درد سر حذف خرافات و پیرایه های عدیده ای که حتی ریشه در هسته مرکزی جریانات موثر بر جوامع دینی دارند خلاص شویم؟
محمدرضا صفایی
سلام آقای محترم، نه میتوان و نه شایستۀ مجمع روشنفکران دینی است که از آغازه های بنیادین ریشه دار در اعصار و هزاره ها به دلیل پیوست کژ فهمی و خیانات و بدعت های ناپسند و نا آگاهانه و گاهاً مغرضانه صرف نظر کنند! این مقوله، یعنی پیراستن دین از خرافات و بدعت های ناپسند به قیمت جان نیز مقرون به صرفه و واجب از اوحب است . لاکن درک سختی کار بر احدی از اصول گرا و اصلاح طلب دینی پوشیده نیست. تعالی و رشد اخلاق و معنویت، آدمی را به سر منزلی رهنمون خواهند شد که در آن موقف نیاز بر دین و آموزه های متصل بر منبع وحی و ذات حضرت احدیت به جد احساس خواهند شد. شاید به مثالی روشنتر توان گفت که: عزیزان و حتی یادگارهای منسوب به آنان را به جهت تخریب و امراض نمیتوان کنار گذاشت! چرا که قابل جبران و جایگزینی نیستند. آیا خودِ جنابعالی پدر، مادر، دوست و همرزم خود را به دلیل زخمهای بیشمار بر پیکر و جان با کس یا اشیاء دیگری جایگزین توانید کرد؟! صد البته نه.دل نگرانیم بر احوال کسانی که خود را از ریشه به علت فساد شاخ و برگ آن منقطع ساخته و دستاویزی جز پای چوبین استدلالیانشان نیست. مراقب ایمان خود باشیم که گذر گاه های سعب العبوری پیش روست، باشد که به مدد اتصال بر اصل، نسلی معتدل را تجربه کنیم. یَا بَنِی آدَمَ لَا یَفْتِنَنَّكُمُ الشَّیْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَیْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ یَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِیُرِیَهُمَا سَوْآتِهِمَا إِنَّهُ یَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِیلُهُ مِنْ حَیْثُ لَا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّیَاطِینَ أَوْلِیَاءَ لِلَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ؛ سر بلند مانید انشا الله، رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِینَ
پنجشنبه 23 دی 1395 11:21 ق.ظ
منظورتان از انتخاب عکس مربوط به ترور آقای هاشمی چیست؟
محمدرضا صفایی
شما که باز اومدی دیوونه! چرا ناشناس، من که دوستت دارم عزیز، بگذریم.
شهادت صرفاً به ذبح در مسلخ اتلاق نمی شه و شهید تنها کشته شده در مقتل نیست. و متاسفانه شرارتهای تروریستهای جرار ما که شخصیت افراد رو مورد هجمه قرار میدن از وجهه قانونی هم برخوردارند و خود قانون گذار!؟ تروریستهایی از این دست را در هیچ کجای نا کجا آباد اسفل السافلین سراغ نمی توانی گرفت...بگذشته از این، لابد میدونی! بعضیهامون دارای موت اختیاریند و برای موعظۀ مؤثر کس یا کسانی که مستعدِ خدمتند و بهتر و بیشتر می تونن مفید واقع بشن به دعا طلب میکنن اونچه رو که به مصلحت کسانی عزیز تر از جان اند. مثل موت اختیاری حضرت درویش جهت آراستگی و وارستگی روح و روان عطار نیشابوری! حال اگر به فرض محال پیر ما به جهت ترس از موقعیت انتخاباتِ قریب الوقوع از جانب تند روهای نا آگاه ترور هم شده باشند ما را طلب خونبها نیست، چرا که قابل پرداخت هم نیست. صد البته و به یقین می ارزد شهادت مر امتی اینچنین را. این رو هم بفهم! هستند بزرگان و اولیائی که به جهت ترسِ جمعی موثر بر وقایع و احتمال حرکاتی نسنجیده و مضر بر حال عموم، خود، پیشمرگ آنان شده و موت را اختیار میکنند به امداد اسم اعظمِ حق تبارک و تعالی. شهادتت مبارک پدر
از عطار عزیز گفتم این هم اضافه بر مطلب، داشته باش، می‌گویند: پس از تسلط چنگیز‌خان مغول بر بلاد خراسان شیخ عطار نیز به دست لشكر مغول اسیر گشت. گویند مغولی می‌خواست او را بكشد، شخصی گفت: این پیر را مكش كه به خونبهای او هزار درم بدهم. عطار گفت: مفروش كه بهتر از این مرا خواهند خرید. پس از ساعتی شخص دیگری گفت: این پیر را مكش كه به خونبهای او یك كیسه كاه تو را خواهم داد. شیخ فرمود: بفروش كه بیش از این نمی‌ارزم. آری اینچنین است برادر بیشتر از کاه نمی ارزیم جائیکه صلاح و مصلحت عزیز تر از جان در میان است. در پناه خدا و در حصن حصین جمهوری اسلامی ایرانِ عزیز. یا حق
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.