بی تو مرا چه می شود؟

جمعه 8 بهمن 1395 04:12 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 






                         کس نشد از دلت خبر خاطره گشتی ای پدر
                                                        لب به لبت رسانم ار دست دهد وصال من
                        تازه شدیم و نو به نو تا به سخن در آمدی
                                                          کس نشدی خبر از این واسطۀ کمال من

                    
                            
                    گفت و شنود عرشیان صحبت راغ و باغ ما
                                                رشک به ذوق و حال تو طعنه به قیل و قال من
                       تاب تحمل ترا خلق نداشت زان سبب
                                                         قصد خدای کردی ای دولت بی زوال من
                       رفتی و با فرشتگان جلوۀ عرش گشته ای
                                                      وه که چه لعبتی شدی ای مه بی مثال من
                       فخر خدای گشتی و رشک ملائک برین
                                                 بی تو چه خواهدم شدن ای همه پرّ و بال من
                       هر چه که هست جز خدا پیشکش خدایگان
                                                    بوس و کناری از شما جانب دوست مال من
                      هیچ کس ام خبر نشد زخمی غربت توام
                                              نیست
کس آگه از دلت وز دل و سوز و حال من
                      زنده کشیم و صد صفت مرده پرست غربتی
                                                        خاک دو عالمم به سر بر سر و ابتهال من
                      کشتۀ جهل امتم غربتم از شما فزون
                                                          طعنه به عزلتم زند دشمن بد سگال من
                      دم به دمم نمی دهد سالک بی مروتی
                                                               روز جزاست گوئیا بر ندهد نهال من
                      کیست گنه نکرده جز ماه شب چهارده
                                                             کیفر انس و جنیان فدیۀ تو حلال من
                     جلوه گر جمال او آینۀ محمدی(ص)
                                                             صورت آب و آینه جلوه گر جمال من
                     خون (صفایی) ار بود آب حیات ملک دین
                                                دوش چه خوش بدی اگر می زدی اتصال من
                      معتکف کمند تو چهره به چهره رو برو
                                                   داعی و مهدیِ تو ام آل علی(ع) است آل من



 
یکشنبه 10 بهمن 1395 06:54 ب.ظ
از چه ویژگی ایشون خوشتون میاد؟
محمدرضا صفایی
از صبر جمیل و از استقامتشون در رویارویی با مصائب، از حرمتی که نسبت به امام و انقلاب قائل بودند و اینکه تقدس الکی برا آخوندا قائل نبودند، آخوندائی که هر و از بر تشخیص نمی دن. و میدونستند که روحانی الزاماً معمم نیست.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.